“Bariu” është një homazh intim dhe simbolik për një nga figurat më të heshtura, por më të thella të kulturës shqiptare. I frymëzuar nga monumenti i Bariut në qytetin e Pogradecit, i cili ka qenë pjesë e peizazhit të fëmijërisë së autorit, kjo pikturë sjell përmes grisaille-s një ndërthurje mes kujtesës dhe respektit.

Figura e bardhë dhe gri, e paraqitur si një statujë që del nga errësira, rri e heshtur por e patundur – një kujtim që nuk venitet. Fyelli, i vetmi element me ngjyrë të artë, është pikë lidhjeje mes monumentit dhe shpirtit të gjallë të natyrës, melodisë dhe traditës.

Në kulturën shqiptare, bariu nuk është vetëm ruajtës i kopesë, por ruajtës i këngës, tokës dhe kohës. Në këtë vepër, ai del në qendër jo si dekor folklorik, por si figurë memorieje që flet me një gjuhë të pastër e të përjetshme.